Een brief aan de GVR

Geplaatst: 27 februari 2014 in badminton

A – B1 – B2, chronologischer kan het niet qua sterkte, van boven te beginnen. Gevolgd wordt dit dan door C1 – C2 – D. We beginnen met een letter en we eindigen met een. Daartussen allemaal letters achterna gegaan door één. Of een twee. En met één klassement kom je er niet meer vanaf. Het hoogst behaalde is logischerwijs doorslaggevend. Dat is evident. Maar niet alles is evident.

Niks noemenswaardig in België badmintonland. Zij het dat de klassementscommissie en hij die zich jaren lang op dat alsmaar meer groter wordende ei heeft gebroed, het lumineuze idee heeft gebrouwen om aan iedere discipline een afzonderlijk klassement te bezorgen op basis van verdiende punten gelijkgestemd aan verwezenlijkte daden. En laten we eerlijk zijn: daadkracht is de meest efficiënte weerspiegeling van gecreëerd arbeidsvermogen. Maar iedere regelvorming moet dan ook evenredig ingecalculeerd worden. Net daar knelt het schoentje nog. Maar indien het paar schoenen van díe kwaliteit is, gaan ze heus wel beter zitten.

In een systeem dat al heel veel stof deed opwaaien is het sinds vandaag meer dan enkel wat wind. Zeg maar een zandstorm met grove korrel. Weliswaar heel veel gemor en gebrom om een storm in een glas water. Geduld is een schone deugd. Net zoals dit oerdegelijk Nederlandstalig spreekwoord zal de vernieuwing van het klassementssysteem op termijn zijn gelijk krijgen. Enkel had de uitwijzing qua puntenoogst in zijn beginfase een andere indeling mogen verkregen hebben. Hoofdzakelijk rekening houdende met  de aanpassingen die het toch zal ondergaan en die het om te beginnen zou teweeg brengen. De huidige beslommeringen die net iets te veel opwaartse alsook neerwaartse klassementsveranderingen met zich meebrengen. Het getuigt van een tikkeltje potsierlijk wangedrag.

Vergeef me mijn uitspatting. Want wangedrag klinkt zo foutief. Maar in de badmintonsport is dit heus ook niet meer dan een officiële waarschuwing, een gele kaart. Pas bij herhaling van desbetreffende uitschuiver wordt ten vroegste een fout uitgesproken, of te wel de rode kaart. En daar staat minstens een strafpunt tegenover. Aan strafpunten uitreiken doen we niet mee. Integendeel. Het nieuwe klassementssysteem mag naar mijn inziens alleen maar bejubeld worden. Ik zit er niet mee in om een klassementsaanpassing te ondergaan; mijn ego komt dat wel te boven. Maar nogmaals: ik wil niet alles verbloemen. Niet in de huidige context.

Pijnpunten hadden kunnen vermeden worden, maar door het tikje afwachten wordt er niet verijdeld noch voorkomen. Het is te laat om bepaalde zaken terug te keren. Gedane zaken nemen nu eenmaal geen keer. Spreekwoorden spreken waarheid. Anders waren het geen spreekwoorden. Ik zal het u  zeggen: de limieten liggen niet vastgespijkerd op díe waarden die hedendaags een realistische kijk weergeven, in hoofdzaak tot het verwerven van het elitepaardje, het A-klassement. Problematisch voor zij die morgen een nieuw tornooi loten, competitieopstelling prepareren of louter er aan willen deelnemen. De commissie zal altijd zijn gelijk krijgen, zij het theoretisch. Mij gaat het om de praktische kant: spelers die minder – te weinig – in actie komen zijn de gedupeerden, niet waar; veelspelers zijn de klos, wél waar!

Wie degradeert van klassement heeft nu eenmaal niet genoeg gepresteerd, hoofdzakelijk te weinig tornooideelnames, vastgeroest in zijn al dan niet te lage competitie of gewoon niet goed genoeg. Maar met niet goed genoeg zijn veel interpretaties mogelijk. Want de veelspeler onder u zal net dat moeten doen wat ie niet kan, om werkelijk te degraderen: weinig in actie komen. De limieten moeten anders, zullen anders zijn en gaan anders zijn. Daarover ben ik hoegenaamd gerust in. Maar dit weerlegt nog steeds niet het feit dat de belangrijke opstart meer dan zomaar een testfase is. Dit is niet zozeer het telsteem 5×7 of 3×11 dat niet die impact heeft / had / kon gehad hebben op de niveauwaardering zoals dit evenmin het geval was bij de effectieve verandering van 3×15 naar het 3×21 rallypoint-systeem.

Evenals het chaotische straatverkeer van New Delhi gaan we een janboel aan wanorde tegemoet die slechts stelselmatig kan verwerkt en aangepast worden. Of niet. Voorkomen had een plan geweest. Maar het zij zo. Dat Wouter Claes over de ganse lijn, Yuhan Tan in de dubbels, Steffi Annys of Debbie Janssens in het enkelspel de Vlaamse titel bij de B’s kunnen, al dan niet gaan overmeesteren, doet zelfs niet ter zake. Zij presteren niet (voldoende) in de welbepaalde discipline(s) en zijn nu eenmaal geen uitzondering op de regel, maar springen enkel in het oog louter gebaseerd op hun verworven palmares. Net zoals pakweg een Eddy Van Herbruggen in Gemengd B2, als verzilverde veteraan nog te goed is dan de modale B1-recreant in ons primitief zijnde competitielandschap. Weinig spelen leidt tot daling, dat is duidelijk. Dat mag en moet zelfs in dit systeem. Evenzo een combinatie van genoeg spelen en/of presteren mogelijk/hoogstwaarschijnlijk leidt tot een bijgevolg stijging.

Grove voorbeelden, maar beter dan deze kunnen ze niet zijn. Prestaties of niet-prestaties leiden tot consequenties die door een commissie in eer en geweten opgelegd zijn. Er vanuit gaande dat deze leden zich hebben verdiept in de theoretische alsook praktische stelling die het als gevolg met zich gaat meebrengen, zijn we genoodzaakt om morgen de beproeving te ondergaan. Louter competitie spelen betekent zo goed als zeker een daling van klassement. Je moet al in een welbepaalde afdeling zo goed als al je wedstrijden winnend afsluiten, of combineren van competities (net daar wordt door sommigen onder ons nog wel best potsierlijk mee omgegaan) om behoud te verzekeren. De tornooispeler daarentegen zal mits voldoende participaties probleemloos zijn klassement kunnen behouden, of hij/zij moet in die mate (écht) lamlendig acteren.

We zijn 108 heren- en 48 damesenkelaars, 129 heren- en 54 damesdubbelaars, 60 heren- en 70 dames mixers die zich nu A-speler mogen noemen onze felicitaties verschuldigd. Dat staat buiten kijf! Zij hebben er voor gestreden op de manier hoe het systeem dit toelaat. Dat de creatie van puntenoogst nog niet op punt staat moet andermaal onderstreept worden. En we mogen ten stelligste hopen dat er qua klassementsverkeer ook aan de gevolgen gedacht is. Zodat niet alleen het systeem van toekenning ook een positieve uitstraling illustreert op het daadkrachtige spelniveau. Maar ook de omgekeerde weg moet belicht worden, namelijk zij die louter genieten van het spelletje zoals ongetwijfeld dhr. T Lurquin uit Seraing, die ondanks 20 tornooideelnames nog steeds D-speler is. Het is de combinatie, de gezonde mix die de beweegreden tot het actief beproeven van de badmintonsport reëel maakt.

Alsjeblieft meneer de commissaris: breng de nodige verliespunten in halvering; denk aan de gevolgen die puntenoogst in een lager klassement, ook drie maanden later, een rechtstreeks gevolg heeft tot het beschikken van nog eens een hoger klassement zonder één relevant resultaat; zodat te groen achter de oren ziende B2-spelers op drie maanden tijd niet langer de nieuwe opponenten worden van onze naar Rio ijverig opwerkende toppers. Dat wilt u toch zelf voorkomen, niet? Dat er nu eenmaal een mix bestaat van competitie- en tornooi/competitiespelers die qua klassementen ook een onrealistische kijk zal belichten (en dan kunnen we inderdaad nog prat gaan op het feit dat er nu eenmaal tornooien moeten gespeeld worden en deze doorslaggevend zijn qua totale waarde); maar ook dat in de competitie eenmaal een andere toekenning moet komen op welke positie een speler wordt opgesteld/getroffen, ongeacht het verzakende feit dat dit (nog) niet implementeerbaar is.

Een oplossing is er voor alles. Dat heeft u nu bewezen. We hebben vertrouwen in uw aanpassing dito goede afloop om het verloop te vrijwaren van akkefietjes. Zodat uw welbespraakte gouden systeemaanpassing niet langer wordt ervaren als het autoverkeer in New Delhi, maar als rustig geloofwaardig in lijn fietsen zoals in Ecometropool Kopenhagen. Ik heb er alvast een goed oog in. Nu de rest nog! Want u bent goedaardig, groots en bovenal vriendelijk. We rekenen op uw meelevendheid, bereidwilligheid, accuraatheid en rede vatbaarheid, Grote Vriendelijke Reus.

reacties
  1. Krys schreef:

    Nagel op de kop Nees

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s